IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Unforgiven

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht

BerichtOnderwerp: Unforgiven   vr jun 19, 2015 10:39 pm

Let us play a little game, let us play now
"Jacelyn is haar geboorte naam," klonk er. Aveira lag al een tijdje doodstil naast haar baas zijn voet. Er was al een tijd een gesprek gaande. Alles over de teef werd verteld. Haar pedigree was laten zien, haar gewicht was medegedeeld, evenals haar schofthoogte en haar geslacht. "Ah, van de Schmidt's lijn. Een interessante lijn," klonk er, van de man welke alle informatie op een nette manier op een formulier neerzette. "Niet de meest raszuivere lijn, maar het is in mijn ogen een prima lijn. Ik ben benieuwd naar haar uitkomsten," sprak de onbekende man vervolgens. Haar baasje knikte langzaam. Ietwat ongeduldig bewoog de Harlequin beauceron met haar hele lichaam weg van haar baas. Een domme zet. De reden waarom Aveira al een tijd vrij braaf daar lag, waren de pinnen welke strak in haar hals stonden. Een wurgketting lag rondom de nek van de teef, welke de baas prima onder controle had, maar voor alle zekerheid had hij naast de wurgketting ook een leren halsband rondom haar hals gelegd. De twee losse riemen, elk behorend bij een van de halsbanden, waren al aan het beginnen aan elkaar geklikt en eindigde in één riem. Hij had de complete controle over haar, mocht ze er vandoor willen. En ze wist dat een ontsnappingspoging het domste was wat ze kon doen. Ze zou enkel zichzelf verwonden. Ze keek op toen ze nog een laatste vraag hoorde. "Hoeveel testgevechten had ze tot nu toe? Één?" Haar baas knikte. "Ja, dus dit wordt de tweede."
Haar blik was gevestigd op een stuk vlees, wat door haar baas omhoog getakeld werd. De muur was klaar gemaakt om de teef een flinke oefening Wall climbing te geven. Perfect om haar dijbeenspieren te trainen. Ook haar schouders werden er sterker van, evenals haar buikspieren. Het was een erg goede training. Aveira fixeerde haar blik op het stuk vlees, wat nu op tweeënhalve meter opgehangen werd. Haar baas hield haar goed vast, terwijl de man, welke weleens over de vloer kwam bij hun, het touw met het stuk vlees strak trok en zo ophing dat het niet neer kon storten. Haar staart begon te tintelen, haar brein begon zich zo te vormen dat alle focus op het bloederig druipende, verse stuk vlees lag. Een lach kwam van haar baas. "Zie je wel, die hond bezit toch écht game." Hij klopte Aveira kort op haar dijspier en haalde toen de wurghalsband van haar hals. Nu zat alleen nog de leren band rondom haar nek. Maar de Beauceron had geleerd niet te gaan tot ze mocht. Ze moest wachten tot het commando kwam. Nu werd ook de riem eraf geklikt en hield de man Aveira strak vast aan haar halsband, welke haar keel flink afknelde. Ze stond duidelijk met al haar gewicht op haar voorhand, zodat ze er meteen op af kon. Toen het commando kwam en haar halsband losgelaten werd, sprintte ze op de muur af. Met een bijzondere sprong, kwam ze op één meter, waarna ze zich afzette tegen de muur. Het was lastig, om je niet naar achteren te lanceren, maar Aveira had dit al zo vaak gedaan, dat het haar wel lukte. Met nog enkele stappen tegen de muur, kon ze zonder moeite het stuk vlees beetpakken. Haar kaken klapten op elkaar, haar kop schudde heftig heen en weer, totdat het vlees eindelijk losschoot en zij naar beneden viel, in de armen van de man. "Prima, prima.." klonk er.
Na nog enkele trainingen, besloten de mannen de pit te controleren, evenals de rest van het gebouw, op camera's of microfoontjes. Aveira mocht in het gebouw blijven, er was immers geen enkele andere hond zo gek in zijn hoofd om het gebouw binnen te stappen. In de schaduwen van het gebouw, begon Aveira aan haar rouwe vlees te eten. Ze was aan het waken, aan het begin van het gebouw. Ze rook dan ook inderdaad iets. Ze hief haar kop omhoog, maar bruine ogen glinsterden duister in het zonlicht, wat door de vergeelde ramen scheen. Haar lip ging omhoog, haar sneeuwwitte tanden werden zichtbaar, waarna er grommend en dreigend een waarschuwing uit haar bek kwam. "Welke idioot haalt het in zijn of haar hoofd hier te komen."

- Liv.

Let us play russian roulette

_________________

» Please safe me, someone sold my soul to the devil «
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   vr jun 19, 2015 11:04 pm

Liv liep naast haar baasje door allerlei kleine straatjes. Ze liep aan de riem, maar deze lag vrij losjes in de hand van haar baasje. Als ze wilde kon ze nu zo ontsnappen, maar dat deed ze niet. Ze wilde niet haar baasje alleen achterlaten. Ondertussen stonden ze stil in een steegje. Haar baasje bewoog zich richting de deur en drukte op een knopje. Niet veel later deed een man open. Een kortaf gesprek volgde. ''Je komt voor je vader?'' Vroeg de man en Liv's baasje knikte snel. De man pakte een verpakkinkje uit zijn achterzak en gaf het aan de jonge vrouw. Nieuwsgierig wendde Liv haar blik op de verpakking. Maar ze had geen idee wat het was. En waarom ze dat hier gingen halen. Ciara, Liv's baasje, knikte snel naar de man om vervolgens het pakje in haar tas te doen. De man keek Liv nog even met een wantrouwende blik aan. Waar was dat nou voor nodig? ''Nog een dingetje,'' Mompelde Ciara meer in zichzelf dan tegen Liv, en de twee liepen richting een gebouw. Het zag er verlaten uit. Ciara liep gewoon naar binnen om vervolgens te vertellen dat de staffordshire hier moest blijven wachten. Blijkbaar was niet iedereen het daar mee eens. "Welke idioot haalt het in zijn of haar hoofd hier te komen." Liv keek op en wendde haar hoofd richting het andere teefje. Vervolgens snoof Liv zachtjes, niet gediend om een idioot genoemd te worden. Natuurlijk kon ze er op reageren en kinderachtig doen, maar zo was ze niet ofcourse. ''Problemen met mijn aanwezigheid?'' vroeg ze dus maar op een wat zoete toon. Ze kon het niet laten.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   vr jun 19, 2015 11:29 pm

Let us play a little game, let us play now
De hond die besloot hier heen te gaan, was een American staffordshire terrier. Tenminste, zo leek het. Er kon ook nog wel wat anders in zitten, maar in een snelle scan leek het een American staffordshire terrier. De harlequin Beauceron keek ongeïnteresseerd naar de AST, al zag je ook duidelijk vijandelijk zitten in de teef. Haar lip was nog steeds omhoog gerezen en nog zachtjes kwamen er grommen uit haar bek. De teef voor haar leek enigszins beledigd door haar zin, waarna er een weerwoord kwam. ''Problemen met mijn aanwezigheid?'' klonk er. Een sarcastische, dreigende lach kwam uit de keel van de Beauceron gerezen. Ze hief haar bovenlichaam omhoog en keek neer op de teef. Haar bruine ogen onderzochten de teef een lange tijd. Enkele littekens vulden haar schouders, maar je zou niet zeggen dat het een vechthond was. Dit zorgde er alleen nog maar meer voor, dat de Beauceron ging neerkijken - figuurlijk dit keer hehe - op de AST. Haar blik was vrij emotieloos. "Ja zeker, Mutt," klonk er, totaal niet kortaf. Nee, het tegenover gestelde van kortaf. Vooral Mutt zei ze lang. Mutt was een werkelijke belediging tegenover de meeste honden. Het was gewoon respectloosheid tegenover een ras. "Vertel mij eens een geldige reden waarom jij hier zal mogen zijn," klonk er vervolgens, nog even koud als eerst. Ja, nu was het Aveira's plekje. En ja, zij hoorde hier thuis. En die mutt niet. "Dit is niet jou thuis."

Let us play russian roulette

_________________

» Please safe me, someone sold my soul to the devil «
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   vr jun 19, 2015 11:56 pm

De teef die niet gediend was van de aanwezigheid van een ander, was een Beauceron. Voor zover Liv zag tenminste. De lip van de andere teef stond omhoog gerezen en zachte grommen verlieten haar bek. Gezellig weer dit. Waren al die honden tegenwoordig niet goed in hun hoofd meer? Iemand normaal begroeten was dus niet normaal in dit wereldje. "Ja zeker, Mutt," Oké. Gezellig joh. Wat was er nu weer fout aan dat ze hier was? Koeltjes, alsof het haar niks deed, bleef Liv gewoon zitten. Geen gegrom of iets. Natuurlijk had ze het liefst dat aangevlogen, maar zo was ze niet. Nog niet. Haar grens lag hoog. Dacht ze. Hoopte ze. Ze reageerde er verder niet op. Dat betekende namelijk dat je je aangesproken voelde. En dat moest ze vooral niet laten blijken. Tuurlijk stippelde ze een heel plan uit in haar hoofd van wat ze wel en niet ging zeggen en wanneer. "Vertel mij eens een geldige reden waarom jij hier zal mogen zijn," vervolgde de teef toen. ''Ga jij mij maar een geldige reden geven waarom ik hier niet zou mogen zijn,'' Waarschijnlijk was daar een simpele reden voor. Het was haar thuis. Nou en, dan had ze nog wel een andere reden klaarliggen. "Dit is niet jou thuis." Het was dus wel het huis van de Beauceron. Jammer dan. ''Gelukkig voor jouw mag jij lekker van mijn aanwezigheid genieten terwijl we ondertussen wachten op mijn baasje,'' vervolgde Liv met een sarcastische grijns. Ja, dit ging vast echt heel leuk worden.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   za jun 20, 2015 12:07 am

Let us play a little game, let us play now
''Ga jij mij maar een geldige reden geven waarom ik hier niet zou mogen zijn,'' een sarcastische lach verdween uit de keel van Aveira. "Oh, er zijn zo veel redenen. Maar ik snap niet eens waarom je hier wilt zijn, maar als je hier nog langer wilt blijven, prima." Aveira ging weer liggen en begon weer aan haar dikke plak varkensvlees, wat vol bloed zat, te knagen. Ze zuchtte diep in en uit. Ze wat vreemd genoeg niet gefrustreerd, maar wachtte eerder op het moment dat haar baasje besloot dat deze teef hier dus inderdaad niet thuis hoorde. Tenminste, zo zag ze eruit. "Dit is niet de veiligste en gezelligste plek, wist je dat?" De harlequin beauceron likte haar bebloede lippen af en wist een grijnsje te vormen op haar gelaat. ''Gelukkig voor jouw mag jij lekker van mijn aanwezigheid genieten terwijl we ondertussen wachten op mijn baasje,'' klonk er toen. De Beauceron keek nu weer koel. "Ik heb me er al bij neer gelegd dat jij het vast niet zal begrijpen en vast niet zal willen begrijpen, dus wacht ik gewoon af tot iets je laat zien dat je het wel moet begrijpen," klonk er toen waarschuwend. En als dat niet gebeurde, deed ze het zelf wel. Zo simpel was het toch? "Dus vertel mij eerst maar wat je hier doet voor ik ook maar enig begrip opbreng," ze bleef kort stil. "Al lijk je me een vrij onwetende teef die denkt geen begrip nodig te hebben."

Let us play russian roulette

_________________

» Please safe me, someone sold my soul to the devil «
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   za jun 20, 2015 5:19 pm

"Oh, er zijn zo veel redenen. Maar ik snap niet eens waarom je hier wilt zijn, maar als je hier nog langer wilt blijven, prima." Met die woorden at ze verder van het stuk varkensvlees wat voor haar lag. Pff, en dan dacht Liv dat de mensen meestal een mysterie waren. Sommige honden waren ook erg vreemd. Verder ging de Staffordshire er dan ook niet op in.
Het duurde Liv alweer te lang voor haar baasje kwam en ze besloot om maar te gaan liggen. Wat moest Ciara hier sowieso zoeken? "Dit is niet de veiligste en gezelligste plek, wist je dat?" sprak de Beauceron weer. Nou, dat kon ze zelf ook wel zien. Het liefst ging ze hier dan ook meteen weg. ''Nope, maar nu wel,'' antwoordde ze terwijl ze naar de teef keek. Ze zag het grijnsje dat haar bebloede lippen vormde. Als het nu de bedoeling was om haar bang te maken, was die poging wel mislukt. "Ik heb me er al bij neer gelegd dat jij het vast niet zal begrijpen en vast niet zal willen begrijpen, dus wacht ik gewoon af tot iets je laat zien dat je het wel moet begrijpen," Er werd duidelijk nadruk gelegd op moet. En wat moest ze begrijpen? Deze hond werd vager en vager...
Niet begrijpend keek Liv naar de teef. "Dus vertel mij eerst maar wat je hier doet voor ik ook maar enig begrip opbreng," vervolgde ze. "Al lijk je me een vrij onwetende teef die denkt geen begrip nodig te hebben." Onwetend, ja. Geen begrip nodig, nee. Ze was vrij onwetend. Ze wist niks over deze hele buurt en stad. Goh, ze was hier nog maar pas. Maar begrip had ze wel degelijk nodig en dan wist ze zelf ook. Dus fijn dat die teef allemaal vooroordelen eruit gooide, maar die kon ze beter nog even voor zich houden voor ze er daadwerkelijk achter was.
''Geen idee wat ik hier doe. Ik volg alleen mijn baasje.'' antwoordde de Staffordshire terriër. ''Daarbij, het begrip heb ik wel nodig. Dus als jij mij zou kunnen uitleggen waarom ik iets niet zal begrijpen, wat het ook mag zijn, dan zou dat fijn zijn. En dan kan ik misschien begrip tonen,''

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   za jun 20, 2015 5:36 pm

Let us play a little game, let us play now
''Geen idee wat ik hier doe. Ik volg alleen mijn baasje.'' klonk er. Langzaam ging de wenkbrauw van Aveira omhoog. Gossie, of ze was óók een vechter, of ze moest zorgen dat haar baasje hier verdomde snel weg was. Wat nou als de baasjes van de teef politie was? Dan had haar een probleem. Want geen enkel normaal mens kwam hier, na het laatste nieuws. Ze knikte langzaam. "Oké, ik wil duidelijk antwoord. Politie of vechter?" klonk er op een niet al te vriendelijke toon. Ze keek achter zich, maar haar baasje was niet meer in zicht. ''Daarbij, het begrip heb ik wel nodig. Dus als jij mij zou kunnen uitleggen waarom ik iets niet zal begrijpen, wat het ook mag zijn, dan zou dat fijn zijn. En dan kan ik misschien begrip tonen,'' ging de stafford onverstoorbaar door. De Beauceron bleef kort stil, luisterend of die baasjes van deze AST in de buurt waren. Toen ze niets hoorde, richtte ze haar aandacht weer op de stafford.
"Dit is een plek waar heel veel honden zijn gestorven. Meer honden dan jij en ik samen kennen," begon ze rustig, waarna ze over haar schouder naar een opnieuw gebouwde pit. De oude pit was helemaal bebloed en kapot, daar konden ze nog weinig mee. "Daar werd gevochten, in de pit. Dit is een van de meest gebruikte vechtersplek," kwam er vrij neutraal uit. "Nou ja, voor professionele vechters. Straatvechters hebben hier sowieso niets te zoeken," kwam er vervolgens iets kouder uit. Ze had geleerd een haat te hebben aan straatvechters, aangezien dat onzin honden zijn, geen echte vechters. Ze verdienden geen respect, volgens de honden in haar tuin. "Ik schat niet in dat jij een vechter bent? Dan is het niet verstandig hier te komen. Sommige honden zijn nog gekker dan ik ben, die zullen meteen proberen je keel door te bijten."

Let us play russian roulette
[/quote]

_________________

» Please safe me, someone sold my soul to the devil «
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   zo jun 21, 2015 2:04 pm

"Oké, ik wil duidelijk antwoord. Politie of vechter?" Het kwam er nou niet bepaald vriendelijk uit. Het was ook geen vraag, het was een bevel. Of tenminste, daar leek het op. ''Eeh, vechter,'' Liv keek de teef niet-begrijpend aan. Waarom wilde ze dat weten? Heel even bleef het stil. Haar baasje was waarschijnlijk nog niet in de buurt. Fijn, Liv wilde hier namelijk echt graag nog langer blijven. Er was iets goed mis met deze plek, want anders deed de Beauceron niet zo vreemd. "Dit is een plek waar heel veel honden zijn gestorven. Meer honden dan jij en ik samen kennen," legde ze uit. Of nou ja, uitleg. Het was nog steeds vaag. "Daar werd gevochten, in de pit. Dit is een van de meest gebruikte vechtersplek," Liv probeerde ook te kijken naar wat er achter de andere teef lag, aangezien ze over haar schouder om keek. "Daar werd gevochten, in de pit. Dit is een van de meest gebruikte vechtersplek," vervolgde de teef haar verhaal. Aha, de pit dus. "Nou ja, voor professionele vechters. Straatvechters hebben hier sowieso niets te zoeken, Nu vroeg Liv zich steeds meer af wat ze hier deed. Wat moest Ciara hier in hemelsnaam doen? Ze waren straatvechters. Die hebben hier dus niks te zoeken. Of zou ze stiekem bij de politie zitten? Nee, dat kan niet. Dan was je geen straatvechter. Of misschien was ze undercover. Nee, dan liet ze Liv vast niet zelf vechten. Liv wist dat haar vader en zijzelf het geld hard nodig hadden. Het leek haar niet logisch als Ciara dan bij de politie zou zitten terwijl ze aan straatgevechten mee deed. "Ik schat niet in dat jij een vechter bent? Dan is het niet verstandig hier te komen. Sommige honden zijn nog gekker dan ik ben, die zullen meteen proberen je keel door te bijten." Natuurlijk zou je niet inschatten dat Liv een vechter was. Dat was ook niet e zien. Ze was nog niet erg sterk en daarbij had ze amper littekens. Oftewel, een gevecht zou ze nog niet snel winnen. Ze zat nog zo kort in dit wereldje dat ze vrij zwak was vergeleken met andere vechthonden.
Liv keek op toen ze voetstappen in haar richting hoorde komen. Het was Ciara. Aan haar gezicht af te lezen was ze gehaast. ''Kom Liv,'' Was het enige wat ze zei, voor ze de Staffordshire terriër bij de riem pakte en haar vast lijnde. ''Blijkbaar is het voor mij tijd om te gaan,'' zei Liv terwijl ze de andere teef aan knikte. Voor Ciara al weg liep gaf Liv nog snel een knikje met haar hoofd voordat ze achter haar baasje aanging.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Unforgiven   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Unforgiven
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Caninus :: The southern seaport :: Abandoned warehouse-
Ga naar: